Μια ιδιαίτερη εξαγωγική δραστηριότητα έχει αναπτύξει στο Δρέπανο Κοζάνης ο Αναστάσιος Κορμαρής, διατηρώντας ζωντανά θαλάσσια καβούρια σε ειδικά ενυδρεία μέχρι να μεταφερθούν σε αγορές της Ευρώπης και της Ασίας

Μπορεί η Κοζάνη να απέχει από τη θάλασσα, ωστόσο στο Δρέπανο μια πρωτότυπη επιχειρηματική δραστηριότητα συνδέει την περιοχή με τις διεθνείς αγορές θαλασσινών.

Πρωταγωνιστής είναι ο Αναστάσιος Κορμαρής, ο οποίος διατηρεί ζωντανά θαλάσσια καβούρια σε ειδικές δεξαμενές, πριν αυτά εξαχθούν σε χώρες της Ευρώπης και της Ασίας.

Η ενασχόλησή του με τον συγκεκριμένο κλάδο ξεκίνησε το 2013, όταν εργαζόταν σε επιχείρηση στο Πόρτο Λάγος.

Το 2019 αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του εταιρεία, την οποία στη συνέχεια μετέφερε στο Δρέπανο Κοζάνης, αξιοποιώντας τη γεωγραφική θέση της περιοχής.

Γιατί επέλεξε το Δρέπανο Κοζάνης

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, καθοριστικό ρόλο στην επιλογή της τοποθεσίας έπαιξε η κοντινή απόσταση από την Εγνατία Οδό.

Συγκεκριμένα, επέλεξε την περιοχή «για την άμεση και γρήγορη πρόσβαση των εμπορευμάτων στα λιμάνια, τόσο της Θεσσαλονίκης όσο και της Ηγουμενίτσας, διευκολύνοντας έτσι τη μεταφορά των ζωντανών καβουριών προς τις διεθνείς αγορές».

Τα καβούρια φτάνουν στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης από αλιείς σε ολόκληρη την Ελλάδα και τοποθετούνται σε ειδικές δεξαμενές με θαλασσινό νερό.

Εκεί διατηρούνται ζωντανά μέχρι να εξασφαλιστεί η πώλησή τους σε αγοραστές του εξωτερικού.

Σύμφωνα με τον κ. Κορμαρή, «φιλοξενούνται συνήθως 3-4 τόνοι καβουριών, τα οποία προμηθεύεται από αλιείς σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Έως ότου βρεθεί ο αγοραστής, τα καβούρια μπορεί να χρειασθεί να μείνουν στους χώρους των ενυδρείων έως και διάστημα 2 μηνών».

Εξαγωγές ακόμη και αεροπορικώς στην Ασία

Τα καβούρια θεωρούνται εκλεκτό έδεσμα, με ιδιαίτερη θέση στην ασιατική γαστρονομία.

Σημαντικό μέρος της ζήτησης προέρχεται από ευρωπαϊκά εστιατόρια που ειδικεύονται στην ασιατική κουζίνα και προμηθεύονται προϊόντα της επιχείρησης.

Παράλληλα, σε περιπτώσεις αυξημένης ζήτησης, τα ζωντανά καβούρια μεταφέρονται ακόμη και αεροπορικώς σε χώρες της Ασίας, προκειμένου να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους.

Η κόκκινη καραβίδα της λίμνης Πολυφύτου

Η δραστηριότητα του Αναστάσιου Κορμαρή δεν περιορίζεται στα θαλάσσια καβούρια.

Για περισσότερο από μία πενταετία υπήρξε ο αποκλειστικός εξαγωγέας της κόκκινης καραβίδας της λίμνης Πολυφύτου, ενός προϊόντος που, σύμφωνα με τον ίδιο, αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό πρόβλημα μείωσης του πληθυσμού του.

Όπως αναφέρει, η κόκκινη καραβίδα «σχεδόν εξαφανίστηκε εξαιτίας της υπεραλίευσης από τους ντόπιους ψαράδες».

Ο ίδιος εκτιμά ότι «θα χρειαστούν πολλά χρόνια και ειδικό καθεστώς προστασίας για να επανέλθει μέρος του πληθυσμού της στα νερά της λίμνης».

Επένδυση αποκλειστικά με ίδια κεφάλαια

Αναφερόμενος στις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τη δημιουργία και την ανάπτυξη της επιχείρησής του, ο κ. Κορμαρής επισημαίνει ότι δεν είχε πρόσβαση σε χρηματοδοτικά προγράμματα.

Όπως εξηγεί, η ίδρυση και ο εκσυγχρονισμός της επιχείρησης «έγινε με ίδια κεφάλαια καθότι ο ΚΑΔ της συγκεκριμένης δραστηριότητας δεν περιλαμβάνεται σε κανένα πρόγραμμα χρηματοδοτικής ενίσχυσης».

Παρά την έλλειψη χρηματοδοτικής υποστήριξης, η δραστηριότητα συνεχίζεται, συνδέοντας μια περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας με την εφοδιαστική αλυσίδα θαλασσινών και τις αγορές του εξωτερικού.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ